مین‌روبی با پهپادهای مجهز به هوش مصنوعی

به گزارش پارسینه ، ارتش بریتانیا و آزمایشگاه علوم و فناوری دفاعی (Dstl) یک آزمایش چند هفته‌ای را با استفاده از پهپادها، حسگرهای پیشرفته و هوش مصنوعی به پایان رسانده‌اند تا جست‌وجوی مین‌ها و مهمات مرگبار پراکنده در میدان‌های نبرد را سریع‌تر و ایمن‌تر کنند. 

اگر به موجودی هر قدرت نظامی بزرگی نگاه کنید، متوجه می‌شوید که درصد قابل توجهی از نیروهای آن صرف پیدا کردن، جمع‌آوری یا انفجار مین‌ها و مهمات می‌شود. اما وقتی گستردگی مشکل و خطرات این تله‌های مرگبار را درک کنید، این موضوع چندان هم عجیب نیست. 

برای مثال، از زمان آغاز جنگ روسیه و اوکراین، اوکراین به آلوده‌ترین کشور جهان از نظر مین‌های زمینی و مهمات تبدیل شده است و حتی از سوریه و افغانستان نیز پیشی گرفته است. تخمین زده می‌شود تا ۱۷۴ هزار کیلومتر مربع یا حدود ۳۰ درصد از این کشور با مین‌های ضدنفر، مین‌های پروانه‌ای و سایر مهمات پراکنده پوشیده شده باشد. همچنین مین‌های ضدخودرو و تا پنج میلیون گلوله توپ عمل نکرده، مهمات خوشه‌ای و مواد منفجره عمل نکرده در این مناطق وجود دارد. 

پروژه گارا

واحدهای کشف و خنثی‌سازی بمب تجربه بیش از حدی در مواجهه با این تهدیدهای مرگبار به دست آورده‌اند و اغلب از نمونه‌های دردناک گذشته درس می‌گیرند. 

با در نظر گرفتن این موضوع، بریتانیا پروژه «شناسایی و اطمینان از مناطق زمینی» (GARA) را دنبال می‌کند که بر توسعه توانمندی آینده مقابله با مهمات انفجاری ارتش بریتانیا (FCEOC) متمرکز است و هدف آن بررسی فناوری‌های جدید برای تسریع و ایمن‌سازی این فرآیند دشوار است. 

در قالب این پروژه، شرکا چندین هفته آزمایش را در اوایل سال جاری انجام دادند که شامل میدان‌های مین با انواع پیچیده‌ای از مهمات مختلف از جمله تجهیزات فلزی، کم‌فلز و بدنه‌های پلاستیکی بود که کار با روش‌های سنتی روی آن‌ها بسیار کند و خطرناک است، به‌ویژه زمانی که بسیاری از آن‌ها پنهان یا مدفون باشند. 

در آخرین آزمایش، محققان از پهپادهای چهارملخه مجهز به مجموعه‌ای از حسگرهای پیشرفته از جمله حسگرهای نوری، حرارتی، فروسرخ موج بلند، مغناطیس‌سنج‌ها و الگوریتم‌های بینایی رایانه‌ای استفاده کردند تا داده‌ها را به نیروهای ارتش در محل‌های دور ارسال کنند. سپس ابزارهای هوش مصنوعی که برای بازآموزی سریع با دریافت اطلاعات جدید طراحی شده‌اند، برای شناسایی و تعیین نوع مهمات در میدان به کار گرفته شدند. 

این کار در واقع یک «لایه شناسایی» بین اپراتور انسانی و سامانه دیجیتال ایجاد می‌کند که قادر است تهدیدها را پیش از رسیدن سربازان شناسایی، تحلیل و مکان‌یابی کند. حتی بهتر اینکه اگر اپراتور تهدید جدیدی را روی صفحه نمایش خود مشاهده کند، می‌تواند تصویر و داده‌های آن را به مدل‌های هوش مصنوعی اضافه کند تا سیستم به‌روزرسانی شود. 

جزئیات فنی این سامانه‌ها و نحوه عملکرد آن‌ها محرمانه است، اما این فناوری بخشی از یک رویکرد سه مرحله‌ای برای مقابله با مین‌ها و مهمات محسوب می‌شود. ابتدا شناسایی و طبقه‌بندی، سپس علامت‌گذاری و اولویت‌بندی تهدید و در نهایت خنثی‌سازی آن‌ها با استفاده از ربات‌ها، پهپادهایی که مواد منفجره قرار می‌دهند، یا در نهایت در صورت لزوم اعزام نیروی انسانی.